Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 4 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę U. R. i B. R. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 6 października 2017 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych.
Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 23 września 2019 r. skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącym w dniu 27 września 2019 r. Kwota należna tytułem wpisu od skargi jak dotąd nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę jako nieopłaconą.
- 2. Skarżący wnieśli zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 4 listopada 2019 r., wnosząc o jego uchylenie.
- 3. Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania skarżący nie uiścili wpisu, a jednocześnie nie byli zwolnieni z kosztów sądowych, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu.
W zażaleniu skarżący nie podali żadnej argumentacji, która podważyłaby opisane ustalenia i prawidłowość zastosowania wskazanych przepisów p.p.s.a. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.