Uzasadnienie
Zarządzeniem z 5 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1246/17, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał A.W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,- zł od zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 8 listopada 2017, sygn. akt III SA/Wa 1246/17 odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Powyższe zarządzenie skarżący zaskarżył zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Z kolei, jak stanowi art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Przedmiotem wniesionego przez skarżącego zażalenia było postanowienie wydane przez WSA w Warszawie odmawiające stronie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Jak stanowi § 2 ust. 1 pkt 7) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221 poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Ponieważ w okolicznościach procesowych rozpoznawanej sprawy przewodniczący zastosował wskazane powyżej przepisy, zaskarżone zarządzenie należy ocenić jako zgodne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.