Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem z 18 września 2008 r., II FZ 394/08, Przewodniczący Wydziału Drugiego Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał W. J., na skutek wniosku z 10 września 2008 r. o wydanie kserokopii z akt sprawy, do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 2 zł w terminie 7 dni pod rygorem pozostawiania wniosku bez rozpoznania.
- 2. Na powyższe zarządzenie W. J. wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie żądanej opłaty, bowiem jest ona niezgodna z art. 243 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Zażalenie podlega odrzuceniu. Zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a) wnosi się do NSA i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych taksatywnie, w tym przepisie pod pkt 1-10. Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że NSA jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez NSA (por. postanowienie NSA z 14 kwietnia 2004 r. GSK 68/04 (Monitor Prawniczy 2004 nr 9 str. 391). A w konsekwencji także wydanych przez NSA zarządzeń, tak jak w przedmiotowej sprawie zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 2 zł od kserokopii z akt sprawy.
W związku z powyższym, zażalenie wniesione przez skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 193 p.p.s.a. podlegało odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.