Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 października 2013 r. E. M. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wydanie odpisu wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r., o sygn. akt III SA/Wa 2375/11 wraz z uzasadnieniem oraz odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2012 r. Pismo skarżącej przekazano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2013 r. wezwano skarżącą, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, do uiszczenia w ciągu 7 dni opłaty kancelaryjnej w kwocie 40 zł.
Na powyżej powołane zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie, do którego załączyła potwierdzenie uiszczenia na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwoty 40 zł w dniu 19 listopada 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa.
Zgodnie z dyspozycją art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", zasadą jest, iż do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłata kancelaryjna, stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a., stanowi obok wpisu sądowego rodzaj opłaty sądowej, a zatem zgodnie z dyspozycją art. 219 p.p.s.a. należy ją uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego tej opłacie gotówką w kasie sądu lub przelewem na rachunek bankowy. Pismem podlegającym opłacie kancelaryjnej jest, stosownie do art. 219 § 1 w zw. z art. 234 p.p.s.a., odpis wyroku czy postanowienia, które nie podlegają doręczeniu z urzędu.
Z zastrzeżeniem § 2 komentowanego przepisu, który dotyczy wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie w przypadku zgłoszenia takiego wniosku w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, do pozostałych pism podlegających opłacie kancelaryjnej znajduje zastosowanie art. 220 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek wniosku, od którego strona, pomimo istnienia takiego obowiązku, nie uiściła opłaty kancelaryjnej w należnej wysokości. W takim przypadku przewodniczący wydziału wezwie stronę do uiszczenia tej opłaty w terminie siedmiodniowym i w razie bezskutecznego upływu tego terminu pozostawi wniosek strony bez rozpoznania. Wskazać należy również, że na zarządzenie przewodniczącego w tym przedmiocie przysługuje stronie wolne od opłat sądowych zażalenie na podstawie art. 227 p.p.s.a.
Wracając na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż wnioskiem z dnia 19 listopada 2013 r. strona zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o nadesłanie odpisu wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r., o sygn. akt III SA/Wa 2375/11 wraz z uzasadnieniem oraz odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2012 r. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r., wzywając skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 40 zł wskazał, iż zgodnie z treścią § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych za każdą stronę odpisu pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł. Szczegółowo wyjaśniono również, iż w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2375/11 nie zostało sporządzone uzasadnienie wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r., gdyż strona nie zgłosiła takiego wniosku w oparciu o dyspozycję art. 141 § 2 p.p.s.a. Odpis postanowienia z dnia 4 maja 2012 r. zawiera 3 strony, zaś wyrok z dnia 23 sierpnia 2012 r. 1 stronę (tylko sentencję). Prawidłowo zatem wskazano zarówno podstawę prawną wezwania, jak i wysokość opłaty kancelaryjnej, do której uiszczenia zobowiązana została strona skarżąca.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.