Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19.11.2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę T. Z. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący mający miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 8.11.2017 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 10.01.2018 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisy sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy m. in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 29.05.2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Wobec wniesienia sprzeciwu, postanowieniem z dnia 30.07.2018 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Wraz z odpisem orzeczenia o odmowie prawa pomocy, doręczono skarżącemu wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10.01.2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi jednocześnie wskazując, że niewykonanie tego wezwania w terminie dwóch miesięcy spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 17.08.2018 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 17.10.2018 r. Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Postanowieniem z dnia 1.10.2018 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 30.07.2018 r., które stało się prawomocne z dniem 20.10.2018 r. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł pismo zatytułowane,,skarga na wydane postanowienie z dnia 19.11.2018 r. w całości z wnioskiem o jego uchylenie jak również o zaniechanie zakreślenia siedmiodniowych terminów co stanowi podstawę do przyznania prawnika oraz zwolnienia od kosztów sądowych". W uzasadnieniu skarżący powtórzył, iż ''zaskarża w całości postanowienie z uwagi na błędne rozpoznanie stanu faktycznego przez referendarza z dnia 31.10.2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy prawnej oraz zwolnienia z kosztów sądowych osobie celowo zrujnowanej przez polski wymiar sprawiedliwości poprzez wieloletnią przychylność instytucjom państwa polskiego w jej przestępczych mafijnych działaniach do nadal''. W dalszej części uzasadnienia wyraził niezadowolenie z polskiego wymiaru sprawiedliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowanym, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach obowiązany był skargę tę odrzucić. W sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych P.p.s.a. Skarżącemu nie zostało również przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia wniosku w tym zakresie (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30.07.2018 r. sygn. akt I SA/Gl 15/18).
Jednocześnie, skarżący w treści zażalenia oprócz niezadowolenia z polskiego wymiaru sprawiedliwości nie podniósł żadnych argumentów zmierzających do wskazania w czym upatruje zasadności wniesienia zażalenia. Odrębnym zagadnieniem jest ewentualne uzyskanie przez skarżącego zwolnienia z obowiązku zwolnienia od kosztów sądowych, niemniej samo przeświadczenie, że prawo to powinien uzyskać, nie jest wystarczające.
Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie skarżącego.