Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 września 2015 r., sygn. akt III SAB/Wa 49/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. K. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2013 r.
Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że w odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 100 zł, skarżący złożył w dniu 25 listopada 2014 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. Referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. WSA w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 514/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie od ww. postanowienia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 29 października 2014 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu skarżący został pouczony, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
W zaskarżonym postanowieniu WSA w Warszawie podniósł, że przesyłka zawierająca stosowne wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2015 r., zaś za ostatni dzień terminu należało przyjąć 7 września 2015 r. Skarżący nie dopełnił jednak wskazanej w wezwaniu czynności, tj. nie uiścił należnego wpisu od skargi. Jak wynika z dokumentów księgowych WSA w Warszawie, wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, gdyż do 14 września 2015 r. nie odnotowano jego wpływu.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, argumentując, że opłaty nie uiścił, ponieważ Sąd powinien go zwolnić od ponoszenia wszystkich kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym postępowaniu wpadkowym jest wyłącznie to, czy w postanowieniu z dnia 28 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił skargę skarżącego. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania Sądu, nie uiścił w terminie należnego wpisu od skargi. Więcej, w samym zażaleniu skarżący przyznaje tę okoliczność. To zaś, w świetle art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", musiało skutkować odrzuceniem tej skargi. Z artykułu tego wynika bowiem, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis w należnej wysokości, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartej w zażaleniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dotyczy ona okoliczności związanych z prawem pomocy. Zaskarżone postanowienie kwestii tej jednak nie obejmuje, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł się do niej odnieść. Ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez skarżącego zażalenia nie zależy od tych okoliczności, które decydują o przyznaniu prawa pomocy. To dwie odrębne kwestie proceduralne.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.