Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Po 925/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. R. i B. P. - dalej jako "Skarżący", na postanowienie z dnia 17 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Po 925/11 odrzucające skargę kasacyjną Skarżących od postanowienia tego Sądu z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Po 925/11 umarzającego postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Skarżących na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 23 marca 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Przedstawiając w uzasadnieniu powyższego postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, iż w dniu 14 lutego 2012 r. wpłynęło do Sądu zażalenie na wymienione wyżej postanowienie z dnia 17 stycznia 2012 r., sporządzone i podpisane osobiście przez stronę skarżącą.
Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje rozstrzygniecie przytoczył treść art. 194 § 1 pkt 7 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a." i wskazał, że o obowiązku sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego Skarżący zostali pouczeni przy doręczeniu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odrzucającego skargę kasacyjną, jednakże mimo wcześniejszego odrzucenia skargi kasacyjnej z tego samego powodu, ponownie wywiedzione zostało zażalenie własnoręcznie sporządzone.
W zażaleniu na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 7 marca 2012 r. o odrzuceniu zażalenia Skarżący - reprezentowani przez pełnomocnika B. R., zarzucili m.in. nierozpoznanie sprawy przez niezawisły sąd dodając, że w przypadku niezałatwienia sprawy w kwestii niespowodowania ujawnienia na decyzjach o podatku od nieruchomości prawidłowych danych adresowych pełnomocnika właściciela i posiadacza (użytkownika) nieruchomości, dla ich zgodności ze stanem prawnym zgodnym z rzeczywistym, sprawa zostanie skierowana do RPO.
W związku z tak sformułowanymi zarzutami wniesiono o spowodowanie przez NSA - wydanie przez WSA - orzeczenia zgodnego ze stanem prawnym i faktycznym w kwestii danych osobowych adresowych pełnomocnika, jakie winny być ujawnione na wydanych decyzjach ustalających wymiar podatku od nieruchomości, gdyż tego wymaga praworządność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio.
Tak więc, w takiej sytuacji obowiązuje tzw. przymus adwokacki. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Skarżących wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia w dniu 7 lutego 2012 r. (k. 101). W szczególności pouczono w punkcie 5, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego. Jest to wymóg bezwzględny, którego niedochowanie powoduje identyczne skutki prawne jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem. Z pisma tego jednoznacznie więc wynika, iż zażalenie powinno zostać sporządzone przez pełnomocnika profesjonalnego.
Zatem stwierdzić należy, że mimo prawidłowego pouczenia strony o obowiązującym przymusie adwokacko-radcowskim, pełnomocnik Skarżących samodzielnie sporządził zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Nadto sporządzenie zażalenia przez pełnomocnika strony, niebędącego jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Pełnomocnik Skarżących nie miał wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Zasadne było zatem odrzucenie zażalenia przez Sąd pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.