Uzasadnienie
P. sp. z o.o. sp. k. w T. wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w P.) z 4 grudnia 2015 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 stycznia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki, tj. KRS-u skarżącej i jej komplementariusza. Odpis omawianego zarządzenia wraz z odpowiedzią na skargę doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 lutego 2016 r. (k. 40 akt sądowych). Pismem z dnia 16 lutego 2016 r. nadanym w terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi, pełnomocnik strony skarżącej przedłożył odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego dla skarżącej. Pomimo wezwania ze strony Sądu pełnomocnik spółki nie przedłożył odpisu z KRS dla komplementariusza skarżącej.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargę odrzucił, wskazując, że pełnomocnika skarżącej obciążał obowiązek wykazania, że udzielone mu pełnomocnictwo procesowe zostało udzielone przez podmiot do tego umocowany. Wymagało to przedstawienia odpisów z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczących zarówno skarżącej, jak i jej komplementariusza, będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Mimo wezwania pełnomocnik skarżącej nie przedłożył wymaganych dokumentów.
Powyższe rozstrzygnięcie Spółka zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakiem, który czynił niemożliwym ustalenie, czy pełnomocnik Skarżącej został należycie umocowany. Z tego względu przewodniczący wydziału uruchomił procedurę uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywając pełnomocnika Spółki do nadesłania KRS-u Skarżącej oraz jej komplementariusza, będącego spółką kapitałową. W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi w dniu 12 lutego 2016 r., wyraźnie określono wynikający z art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a., rygor niezastosowania się do wezwania.
Ponieważ pełnomocnik spółki nie zadośćuczynił w pełni wskazanemu powyżej wezwaniu, sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a. i skargę odrzucić.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu, w związku z czym wniesione zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.