Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 7 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 182/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 24 listopada 2017 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z 21 marca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skierowano do skarżącego na adres podany w skardze. W dniu 12 kwietnia 2018 r. przesyłkę zwrócono nadawcy z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. Ponieważ skarżący nie wykonał w terminie wskazanego wezwania, sąd administracyjny pierwszej instancji skargę odrzucił, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie nie została prawidłowo doręczona, bowiem skarżący nie otrzymał awiza.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak słusznie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu jest doręczenie wezwania adresatowi. WSA w Gliwicach trafnie ustalił, że przesyłka zawierająca wezwanie skarżącego do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu od skargi była dwukrotnie awizowana (27 marca 2018 r. oraz 4 kwietnia 2018 r.), po czym w dniu 12 kwietnia 2018 r. została zwrócona nadawcy jako niepodjęta w terminie. Sąd wywiódł z powyższego prawidłowy wniosek, że — zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. — w sprawie należało przyjąć fikcję doręczenia, który to skutek wystąpił w dniu 10 kwietnia 2018 r. Skarżący nie przedstawił przy tym żadnych dowodów uzasadniających twierdzenie o zaistnieniu nieprawidłowości w zakresie doręczenia. W konsekwencji, nieuiszczenie wpisu w terminie do 17 kwietnia 2018 r., powodowało, że skargę należało uznać za nieopłaconą i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucić.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione przez skarżącego zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.