Uzasadnienie
Zarządzeniem z 29 czerwca 2011r., sygn. akt III SA/Wa 131/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącej A. S. w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Finansów z 5 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego.
W dniu 13 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącej, w odpowiedzi na powołane zarządzenie, złożył do sądu pismo z informacją, iż w niniejszej sprawie wnosi zażalenie, jeżeli w omawianym przypadku przysługuje stronie zażalenie. Przedstawione przez skarżącego pismo nie spełniało wymogów formalnych zawartych w art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zwrócić akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem uzupełnienia dostrzeżonych braków.
Po uzupełnieniu braków sąd pierwszej instancji przesłał ponownie do NSA zażalenie, w którym to strona podniosła, iż wszystkie działania organów administracji i sądu odbyły się z rażącym naruszeniem prawa, a zaskarżone zarządzenie jest kolejną "szykaną" skarżącej, realizowaną przez urzędników. Dodatkowo pełnomocnik strony wskazał, że zaskarżona decyzja narusza prawo i musi zostać uchylona, gdyż jej wydanie zostało oparte na nieprawdziwych przesłankach i jest w związku z tym dokumentem fałszywym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym. Przedmiotowy wniosek powinien być złożony na urzędowym formularzu, a skutki prawe niedopełnienia tego obowiązku reguluje art. 257 p.p.s.a., który stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Jak słusznie zauważył sąd pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie formularz PPF (obowiązujący w postępowaniu administracyjnym, a przeznaczony dla osób fizycznych) wysłano do pełnomocnika skarżącej dwukrotnie wraz z odpowiednim pouczeniem, jednak pełnomocnik ten każdorazowo odsyłał druk obowiązujący w postępowaniu cywilnym. Wobec nie wypełnienia przez skarżącą wezwań, wniosek zgodnie z obowiązującym prawem należało pozostawić bez rozpoznania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie doszło więc do naruszenia prawa, a zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.