Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1007/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego "L." sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne, w związku z czym zaistniały podstawy do jego odrzucenia na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. Nr 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła je w całości i wniosła o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak prawidłowo wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, w przypadku spraw sądowoadministracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi po 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie ma art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu, nadanym ustawą zmieniającą. Przepis ten nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla również, że ani w art. 194 § 1 p.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie tej ustawy nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a.
W odniesieniu do treści zażalenia podnieść trzeba, że argumenty wysuwane przez spółkę są w istocie zarzutami wobec ustawodawcy. Taki sposób kontroli orzeczeń, jak ten, który miał miejsce w niniejszej sprawie, wynika wprost z przepisów p.p.s.a. Należy przy tym zauważyć, że okoliczność, iż Sąd zbadał sprawę skarżącej tylko pod względem formalnym, a nie merytorycznie, jest wyłącznie następstwem niesprostania przez nią wymogom formalnym wniosków procesowych.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 wzw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.
- - ---------------------- 2