Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 16 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z 29 stycznia 2015 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Sąd administracyjny pierwszej instancji wskazał, że Skarżącemu doręczono skutecznie – w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) - w dniu 1 grudnia 2015 r. wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponieważ Skarżący nie opłacił skargi we wskazanym w wezwaniu terminie, WSA w Opolu odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wskazał, że nie otrzymał żadnej korespondencji z Sądu, zapowiadając jednocześnie, że podejmie działania w celu wszczęcia postępowania reklamacyjnego u operatora pocztowego. Wraz z pismem z 3 lutego 2016 r. Skarżący przesłał zawiadomienie Poczty Polskiej S.A. o uznaniu wniesionej reklamacji za uzasadnioną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Podstawą odrzucenia skargi przez sąd administracyjny pierwszej instancji było uznanie, że Skarżącemu skutecznie doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionego pisma. W konsekwencji WSA w Opolu przyjął, że z dniem 1 grudnia 2015 r. zaczął biec termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, który upłynął z dniem 8 grudnia 2015 r. Przyjmując zaistnienie skutku procesowego w postaci doręczenia przesyłki, sąd oparł się na domniemaniu, że została ona awizowana, zgodnie z procedurą określoną w art. 73 § 1 i § 2 P.p.s.a. Domniemanie to ma jednak charakter wzruszalny, a jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych: "Ciężar obalenia domniemania doręczenia przesyłki przez awizo ciąży na stronie skarżącej. Jednym ze sposób jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego" (por. np. postanowienia NSA: z 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 811/12 oraz z 17 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 857/15).
Z pisma Poczty Polskiej S.A. z 27 stycznia 2016 r. wynika jednoznacznie, że Skarżący wszczął postępowanie reklamacyjne. Operator pocztowy, uznając zasadność reklamacji Skarżącego, wskazał że istnieje prawdopodobieństwo, że przesyłka nie została doręczona z winy pracownika operatora; jednocześnie poinformowano Skarżącego, że pracownik ten nie pracuje już w strukturach Poczty Polskiej S.A.
W świetle powyższych ustaleń Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przeprowadzając postępowanie reklamacyjne, Skarżący obalił domniemanie, iż przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została w sposób prawidłowy awizowana. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do zastosowania fikcji doręczenia, o której mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a. W konsekwencji uznać należało, że termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w ogóle nie rozpoczął biegu, w związku z czym nie było podstaw do odrzucenia skargi w myśl dyspozycji art. 220 § 3 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 tej ustawy.