Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. C. od wyroku tegoż Sądu z dnia 23 października 2015 r., oddalającego skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia 8 sierpnia 2014 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik skarżącego. Przewodniczącego Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia skargi, które to wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 stycznia 2016 r., ale do dnia 2 marca 2016 r. w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie stwierdzono uiszczenia wpisu.
Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3, art. 230 § 1 i § 2 oraz art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę kasacyjną odrzucono.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił, że nie został prawidłowo wezwany do zapłaty wpisu, toteż niezastosowanie się do wezwania lub jego nieprawidłowe wykonanie nie powoduje dla skarżącego negatywnych skutków procesowych. Ponadto skarżący podniósł, że wpis sądowy uiścił, ale wpłata została prawdopodobnie niewłaściwie zaksięgowana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.
Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którego odpis doręczono pełnomocnikowi skarżącego, zawiera wszystkie wymagane prawem elementy wezwania do uiszczenia wpisu, a w szczególności określa jego wysokość, termin, w którym ma on być uiszczony oraz skutek jego nieuiszczenia w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej. W zażaleniu nie sprecyzowano zresztą, który konkretnie element kwestionowanego wezwania do uiszczenia wpisu był wadliwy. Nie wykazano także, aby skarżący względnie jego pełnomocnik uiścili wpis, który miał zostać błędnie zaksięgowany, toteż i ten zarzut uznać należy za gołosłowny. Skoro zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej bezskutecznie upłynął pomimo prawidłowego wezwania skarżącego do jego uiszczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany był skargę kasacyjną odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., co też słusznie uczynił,
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.