Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 1804/15, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718) dalej p.p.s.a., odrzucił skargę W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 31 lipca 2015 roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 września 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do dnia 16 listopada 2015 r. wpis od skargi nie został uiszczony.
Sąd wydając zaskarżone postanowienie zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a., stosownie do którego skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu w rozpoznawanej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W zażaleniu na postanowienie z dnia 26 listopada 2016 roku skarżący reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia odrzucającego skargę w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z powodu braku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, podczas gdy skarżący uzyskał zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowiono mu adwokata.
Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 26 listopada 2015 roku odrzucającego skargę i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w zażaleniu słusznie podniósł zarzut naruszenia art. 220 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Należy podkreślić, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu Sąd wydał w dniu 26 listopada 2015 roku, podczas gdy w dniu 29 października 2015 roku do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącego z dnia 26 października 2015 roku stanowiące odpowiedź na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, w którym skarżący zwrócił się o uchylenie obowiązku uiszczenia wpisu w sprawie z uwagi na złą sytuację materialną oraz o przywrócenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (karta 29).
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu wpłynął do akt sprawy w dniu 12 listopada 2015 roku. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 roku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania nie można ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że zaistniały podstawy do odrzucenia skargi z przyczyn, o których mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a., w sytuacji kiedy przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi do akt sprawy wpłynął stanowiący odpowiedź na wezwanie do uiszczenia wpisu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu oraz jednocześnie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie między innymi zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec treści pisma skarżącego z dnia 26 października 2015 roku, Sąd przed rozstrzygnięciem o odrzuceniu skargi winien był odnieść się do wniosku o przywrócenie terminu.
Z uwagi zaś na mało precyzyjne i budzące wątpliwości sformułowanie żądania dotyczące tego czy wniosek dotyczy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, czy też do złożenia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd powinien był wątpliwości te wyjaśnić. W konsekwencji uznać należy, że rozstrzygnięcie w kwestii odrzucenia skargi, przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu, było w rozpoznawanej sprawie przedwczesne. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ponownie rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności rozstrzygnie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu zawartego w piśmie skarżącego z dnia 26 października 2015 roku i w zależności od wyniku, podejmie dalsze czynności w sprawie.