Uzasadnienie
Zarządzeniem z 21 kwietnia 2017 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 902/16, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał T. G. – nazywanego dalej "Skarżącym", do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżący stwierdził, że nie posiada wystarczających środków na pokrycie kosztów sądowych i wniósł o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne, dlatego zostało oddalone.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnoszone przez Skarżącego okoliczności trudnej sytuacji majątkowej pozostają bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego zarządzenia. Przy czym wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy został już merytorycznie i prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem referendarza sądowego z 20 grudnia 2016 r., a następnie utrzymany w mocy postanowieniem z 21 marca 2017 r. Kolejny wniosek może być rozpatrywany jedynie pod kątem przesłanek przyznania prawa pomocy w świetle ewentualnie zmienionej sytuacji materialnej Skarżącego, co wynika z art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a."). Tymczasem wyjaśnienia Skarżącego przedstawione w zażaleniu nie różnią się od tych, które były zgłaszane na wcześniejszych etapach postępowania. Przyjęcie odmiennego stanowisko mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.