Uzasadnienie
W. F., wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i przydzielenie pomocy prawnej z urzędu w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 22 grudnia 2008r. Uzasadniając wniosek wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, córką i zięciem oraz wnukami. Otrzymuje rentę w wysokości 538 zł miesięcznie i nie posiada żadnych oszczędności. Zięć z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1200 zł miesięcznie. Mąż jest właścicielem gospodarstwa o pow. 158 ha, stanowiącego nieużytki.
W sprzeciwie od postanowienia z dnia 22 czerwca 2009r. o odmowie przyznania prawa pomocy, skarżąca podniosła, że nie wystarcza jej środków na leczenie i lekarstwa, ani na opłaty związane z postępowaniem sądowym. Odnosząc się do wezwania referendarza sądowego zauważyła, że przedstawienie żądanych dokumentów i zaświadczeń, związane byłoby z poniesieniem dodatkowych kosztów, na co nie może sobie pozwolić.
Zakwestionowanym postanowieniem z 28 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Stwierdził, że strona nie przedłożyła wszystkich wymaganych dokumentów, które pozwoliłyby na dokonanie pełnej i rzetelnej oceny jej sytuacji finansowej oraz pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie członków rodziny. Okoliczności przywołane w oświadczeniu i sprzeciwie były lakoniczne oraz mało przekonywujące. Skarżąca ograniczyła się do przedłożenia kserokopii przekazu renty za listopad 2003r., a pismo z dnia 2 czerwca 2009r. zawierało jedynie informację, iż nie posiada ona gospodarstwa rolnego ani lokat bankowych, natomiast członkowie rodziny nie upoważnili jej do ujawniania danych odejmujących stan majątkowy. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał, że skarżąca nie wykazała chęci współpracy w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych, uzasadniających wniosek.
Skarżąca, w zażaleniu z 28 października 2009r. wskazała, że obecnie córka z zięciem prowadzą odrębne gospodarstwo domowe, sama nie posiada gospodarstwa rolnego, zatem nie była w stanie dostarczyć żądanych zaświadczeń. Nadto Sąd I instancji nie wziął pod uwagę sposobu doręczania świadczeń rentowych i związanej z tym możliwości dokumentowania ich wysokości. Wniosła o uchylenie postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.) Sąd może przyznać prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, jeśli osoba ta wykaże, że nie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Do ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy należy uprawdopodobnienie jego sytuacji majątkowej, natomiast do Sądu ocena tej sytuacji i podjęcie rozstrzygnięcia.
Strona skarżąca nie wskazała w treści zażalenia nowych okoliczności mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, ani też naruszenia prawa przez Sąd I instancji, które mogłoby być przyczyną uchylenia zakwestionowanego postanowienia. Uwagę tą należy odnieść do niewyjaśnienia przez skarżącą okoliczności faktycznych, tj. przedstawienia kopii zeznań podatkowych, czy spisu wydatków.
Dlatego odmienna – od prezentowanej przez Sąd I instancji - ocena sytuacji majątkowej przez skarżącą, bez uzasadnienia tejże oceny i wskazania przyczyn wadliwości poglądu Sądu I instancji, nie mogła być przyczyną uwzględnienia zażalenia.
Mając to na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 i art. 184 u.p.p.s.a., oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.