Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 357/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie Z. S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie WSA z dnia 24 czerwca 2016 r. odrzucające skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 24 marca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jako podstawę prawną powyższego orzeczenia podano art. 197 § 2 art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia WSA wskazał, że postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. WSA odrzucił skargę Skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 24 marca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem uznano za doręczone Skarżącemu w dniu 19 lipca 2016 r. Termin do złożenia zażalenia upłynął z kolei w dniu 27 lipca 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 10 marca 2017 r. stwierdzono, że w piśmie z dnia 21 lutego 2017 r. Skarżący wniósł o doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. W dniu 13 marca 2017 r. przesłano Skarżącemu odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i informacją, że postanowienie jest prawomocne. W dniu 6 kwietnia 2017 r. (k. 45 - data stempla pocztowego na kopercie) Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Mając na uwadze powyższe WSA stwierdził, że zażalenie Skarżącego z dnia 6 kwietnia 2017 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. i jako takie podlega odrzuceniu.
Skarżący pismem z dnia 18 maja 2017 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.
Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenia wniesione po upływie terminu wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA zasadnie w świetle powyższych przepisów odrzucił wniesione przez Skarżącego zażalenie. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 24 czerwca 2016 r. doręczono Skarżącemu w dniu 19 lipca 2016 r. Termin do wniesienia zażalenia w tej sprawie upłynął w dniu 27 lipca 2016 r. Skarżący złożył natomiast zażalenie dopiero w dniu 6 kwietnia 2017 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
Słusznie WSA zauważył w swoim uzasadnieniu, że okoliczność przesłania Skarżącemu w dniu 13 marca 2017 r. odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem nie świadczy o tym, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg na nowo. W treści pisma doręczonego Skarżącemu zawarto informację, że postanowienie jest prawomocne, co oznacza, iż nie przysługuje od niego żaden środek zaskarżenia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.