Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 7 kwietnia 2016 r., III SA/Wa 545/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 grudnia 2014 r., [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 stycznia 2016 skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącemu 22 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych).
Skarżący do 25 marca 2016 r. nie uiścił należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo-Budżetowego z 30 marca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z uwagi na przepis art. 230 § 1 i § 2 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a) odrzucił skargę.
2. W zażaleniu z 9 maja 2016 r. skarżący zaskarżył w całości postanowienie sądu pierwszej instancji, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 3 i art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a, polegające na błędnym uznaniu, że “Skarżący, mimo wezwania, nie uiścił należnego wpisu" oraz że “ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącemu 22 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Odnosząc powyższe rozważania na stan rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny całkowicie akceptuje stanowisko sądu pierwszej instancji, że skargę podatnika w niniejszej sprawie należało odrzucić. Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych skargi oraz poinformowany jakie skutki grożą za niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku. Skoro pomimo tego świadomie nie wywiązał się z nałożonej na niego powinności, sąd pierwszej instancji w takiej sytuacji nie mógł postąpić w inny sposób, jak tylko skargę odrzucić.
Naczelny Sąd Administracyjny nie może odnieść się do naruszeń wskazanych przez skarżącego, gdyż w swoim zażaleniu nie uzasadnił on na czym polegało błędne uznanie przez sąd pierwszej instancji, twierdzeń że "Skarżący, mimo wezwania, nie uiścił należnego wpisu" oraz że “ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącemu 22 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych)". Natomiast przytoczone stwierdzenia znajdują potwierdzenie w aktach sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, wobec niestwierdzenia, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył prawo zaskarżonym postanowieniem, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.