Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt I SA/Gl 1050/16 wezwał A. C. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Podstawę zarządzenia stanowił art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie).
Nie godząc się z powyższym zarządzeniem skarżący wniósł zażalenie. W jego uzasadnieniu wskazał, że obowiązek podatkowy w niniejszej sprawie nie istniał.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach za zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł. Natomiast z akt sprawy nie wynika, że strona była zwolniona od kosztów sądowych dlatego zasadnym było skierowanie do niej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia kwoty 100 zł pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W świetle powyższy twierdzeń Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.