Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 904/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę A. P. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 8 czerwca 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.
Z uzasadnienia Sądu pierwszej instancji wynika, że skarżący, reprezentowany przez adwokatów K. O. oraz K. Ł., wniósł w dniu 6 lipca 2015 r. oraz 10 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 8 czerwca 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. (doręczoną w dniu 11 czerwca 2015 r.).
Następnie zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. wezwano K. O., jako pełnomocnika skarżącego, do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.136 zł od wniesionej skargi wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony adw. K. O. w dniu 24 sierpnia 2015 r., która pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. poinformowała Sąd o wygaśnięciu pełnomocnictwa i zwróciła się z prośbą o kierowanie wszelkiej korespondencji bezpośrednio na adres skarżącego. Nie podała jednak przyczyny wygaśnięcia pełnomocnictwa.
Należną opłatę od skargi w kwocie 1.136 zł skarżący uiścił w dniu 3 września 2015 r., czyli po upływie 7 – dniowego terminu jaki wyznaczył mu Sąd w zarządzeniu z dnia 19 sierpnia 2015 r. Termin ten upłynął dnia 31 sierpnia 2015 r. Dlatego też Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, wnosząc o jego uchylenie, podniósł, że nigdy nie upoważniał adw. K. O. do złożenia w jego imieniu skargi do WSA i nigdy skarżący nie został przez adw. O. poinformowany o złożeniu przez nią skargi. W trakcie terminu do zaskarżenia decyzji administracyjnej skarżący odebrał z kancelarii adw. O. wszystkie dokumenty sprawy i ustanowił pełnomocnikiem adw. K. Ł., który złożył skargę w imieniu skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Trafnie Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro w niniejszej sprawie termin do wykonania zobowiązania nałożonego na skarżącego przez Sąd upłynął 31 sierpnia 2015 r., to uiszczenie należnego wpisu 3 września 2015 r. nastąpiło z uchybieniem 7 – dniowego terminu wyznaczonego przez Sąd na dokonanie tej czynności. W takiej sytuacji należało odrzucić skargę, co też Sąd pierwszej instancji uczynił. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że nigdy nie upoważniał adw. Karoliny Olszewskiej do złożenia skargi do WSA, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w aktach sprawy znajduje się, załączone przy jej piśmie z dnia 14 sierpnia 2015 r. pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego noszące datę 30 maja 2015 r. Z jego treści wynika, że udzielający pełnomocnictwa upoważnia adw. K. O. m.in. do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie decyzji [...] i takie oznaczenie ma zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 8 czerwca 2015 r. Złożone w dniu 25 sierpnia 2015 r., a więc po doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, pismo pełnomocnika o wygaśnięciu pełnomocnictwa, nie przerwało zaś biegu terminu do uiszczenia tego wpisu. W piśmie tym adwokat K. O. nie podała co było przyczyną wygaśnięcia jej pełnomocnictwa.
Zgodnie z treścią art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników – od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Poza tym adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku (art. 42 § 2 p.p.s.a).
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż Sąd pierwszej instancji dowiedział się o wygaśnięciu pełnomocnictwa adwokat K. O. w dniu 26 sierpnia 2015 r. i od tego dnia odnosi ono skutek prawny w stosunku do Sądu. Natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi miało miejsce dnia 19 sierpnia 2015 r., czyli w okresie kiedy adw. K. O. była jeszcze pełnomocnikiem skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.