Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 października 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 277/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 4 kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2006 r.
Sąd administracyjny pierwszej instancji wskazał, że w dniu 11 września 2007 r. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowej wynikającej ze zobowiązania powstałego na skutek wydania decyzji Prezydenta miasta L. z 27 czerwca 2007 r. ustalającej wysokość tego zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2006 w kwocie 5.861,60 zł. Po rozpatrzeniu odwołania SKO w L., decyzją z 14 listopada 2007 r., utrzymało w mocy powyższą decyzję, na skutek czego stała się ona ostateczna. Wyrokiem z 4 grudnia 2012 r. WSA w Łodzi uchylił wskazaną wyżej decyzję ustalającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2006. W następstwie powyższego wyroku - decyzją z 25 marca 2013 r. - SKO w L. uchyliło wskazaną wyżej decyzję organu I instancji z dnia 27 czerwca 2007 r. i ustaliło wysokość zobowiązania w przedmiotowym podatku na kwotę 3.550 zł. Decyzja ta stała się ostateczna. Oznacza to, że od chwili wejścia do obrotu prawnego nowej decyzji wymiarowej zobowiązanie wynikające z decyzji Prezydenta miasta L. z dnia 27 czerwca 2007 r. przestało istnieć.
W konsekwencji przestała także istnieć zaległość podatkowa wynikająca ze zobowiązania podatkowego powstałego na podstawie decyzji z 27 czerwca 2007 r. Skoro zatem przestało istnieć zobowiązanie i zaległość podatkowa, o której umorzenie skarżąca wnosiła we wniosku z dnia 11 września 2007 r., to znaczy, że przestał istnieć przedmiot postępowania w niniejszej sprawie.
Powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, bezprzedmiotowość postępowania występuje m.in. w sytuacji, gdy "sąd administracyjny został pozbawiony przedmiotu kontroli, gdyż będąca nim decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego" (por. Bogusław Dauter, Komentarz do art. 161 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2013).
W rozpoznawanej sprawie sąd administracyjny pierwszej instancji słusznie uznał, że zaistniała, określona w art. 161 § 1 pkt 3) P.p.s.a., przesłanka bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, w związku z czym, zgodnie z prawem wydał postanowienie o jego umorzeniu. Jak trafnie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, "w rozpoznawanej sprawie zdarzeniem, które powoduje trwałą niemożność prowadzenia postępowania jest brak w obrocie prawnym jego przedmiotu, to jest zaległości podatkowej, której umorzenia domaga się strona postępowania".
W tym stanie rzeczy zażalenie należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.