Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z 18 kwietnia 2017 r., I SA/Po 877/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie W. R. na postanowienie tego sądu z 15 marca 2017 r., utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Poznaniu z 2 lutego 2017 r., oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 czerwca 2013 r., [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Uzasadniając przyczyny odrzucenia zażalenia sąd pierwszej instancji stwierdził, że z art. 260 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wynika, iż od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
- 2. W dniu 10 maja 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), modyfikująca, w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką jest niniejsza sprawa, m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Znacznej zmianie uległ art. 260 p.p.s.a., przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stanowiący, że wniesienie sprzeciwu (jeśli nie jest on odrzucony) skutkuje utratą mocy przez zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został ten sprzeciw wniesiony, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie przysługiwało zażalenie (por. art. 260 p.p.s.a. in fine, w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.). Obecnie, jak słusznie zauważył sąd pierwszej instancji, w świetle art. 260 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Treść art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu aktualnie obowiązującym nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie.
W konsekwencji zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z tego powodu słuszne jest rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a.