Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 października 2016 r., sygn. akt II FZ 442/16

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 40/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "WSA") odrzucił skargę R. R. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 30 września 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez WSA wynika, że pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. Skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika, wniósł do WSA skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 30 września 2015 r.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA wskazał, że do skargi nie złożono pełnomocnictwa lub jego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed WSA lub przed sądami administracyjnymi, w skardze nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nie złożono odpisu skargi dla uczestnika postępowania. Wezwano pełnomocnika do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez: 1) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed WSA lub przed sądami administracyjnymi;

1. 2) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia;
2. 3) nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi dla uczestnika postępowania.

Wezwanie skierowane do pełnomocnika zawierało pouczenie, zgodnie z którym nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnym skargi została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 29 stycznia 2016 r., a siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 5 lutego 2016 r. Pełnomocnik Skarżącego nie odpowiedział na wezwanie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący podniósł, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 9 grudnia 2015 r., braki te zostały uzupełnione. Dowodem tego jest pismo Skarżącego z dnia 5 lutego 2016 r. (nadane dnia 5 lutego 2015 r.), które WSA otrzymał dnia 8 lutego 2016 r. W związku z tym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz rozpoznanie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

1. 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
2. 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
3. 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że Skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w świetle art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

1. 2) oznaczenie rodzaju pisma;
2. 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
3. 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
4. 5) wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Z kolei według art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowania sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość wpisu. Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakami, które czyniły niemożliwym nadanie jej dalszego biegu. Z tego względu WSA uruchomił procedurę uzupełnienia braków formalnych skargi, wzywając pełnomocnika Skarżącego do 1) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed WSA lub przed sądami administracyjnymi;

1. 2) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia;
2. 3) nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi dla uczestnika postępowania.

W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi w dniu 29 stycznia 2016 r., wyraźnie określono, wynikający z art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., rygor niezastosowania się do wezwania. Ponieważ pełnomocnik Skarżącego nie zadośćuczynił wskazanemu powyżej wezwaniu, WSA zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. i skargę odrzucić.

Odnosząc się do argumentacji Skarżącego, zawartej w zażaleniu, należy zauważyć, że pismo z dnia 5 lutego 2016 r. nie dotyczyło uzupełnienia braków formalnych, o które został wezwany pełnomocnik Skarżącego w niniejszej sprawie. Wobec wskazania przez Skarżącego w piśmie sygn. akt I SA/Po 40 – 41/ 16, WSA potraktował powyższe pismo jako złożone do sprawy o sygn. akt I SA/PO 41/16, gdyż jego treść wskazuje, że dotyczyło uzupełnienia braków formalnych w sprawie o sygn. akt I SA/Po 41/16 (k. 20).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu, w związku z czym wniesione zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.