Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 769/10, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał W. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na interpretację indywidualną prawa podatkowego z dnia 17 marca 2010 r., nr [...] w kwocie 200 zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
W zażaleniu skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia z dnia 12 lipca 2010 r. oraz o zwolnienie z uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Skarżący stwierdził, że "posiada zajęcie komornicze w wysokości 200.000 zł". Komornik pobiera od skarżącego 50 % poborów oraz 100 % wszystkich świadczeń socjalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na podstawie art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Przedmiotem niniejszej sprawy jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów, wydana przez organ upoważniony- Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 marca 2010 r., wydana na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis sądowy. Pismem takim jest m.in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Gdy pismo nie jest opłacone, przewodniczący ma obowiązek wezwać stronę do uiszczenia opłaty sądowej, wskazując jej wysokość, termin uiszczenia i skutki niezachowania terminu (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Wpis sądowy pobierany od skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego jest wpisem stałym, wynosi 200 zł (art. 231 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia).
Skarżący nie opłacił skargi. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo zatem wezwał go do wniesienia wpisu, oznaczył kwotę, jaka powinna zostać uiszczona, termin, w którym opłata ma być uiszczona oraz wyraźnie określił skutek nieuiszczenia opłaty sądowej w zakreślonym w zarządzeniu 7 – dniowym terminie. Zarządzenie to w pełni odpowiada prawu.
Trudna sytuacja majątkowa skarżącego, na którą wskazuje on w zażaleniu, nie ma żadnego znaczenia przy ustalaniu wysokości wpisu sądowego. Dlatego też argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie mogą w żadnym wypadku spowodować uchylenia ani zmiany zaskarżonego zarządzenia. Okoliczności, na które powołuje się skarżący (zajęcie komornicze i brak środków finansowych) mogą stanowić ewentualnie stanowić podstawę do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym (poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych). Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy niweczy przy tym bieg terminu do uiszczenia wpisu, wyznaczony zarządzeniem przewodniczącego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.