Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 334/16.
W sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2016 r. błędnie podano datę i sygnaturę orzeczenia Sądu pierwszej instancji oraz błędnie wskazano rodzaj zaskarżonego rozstrzygnięcia organu drugiej instancji.
Zgodnie z art. 156 § 1 w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 863/00),
Nie ulega wątpliwości, że zaistniałe błędy był w istocie oczywistymi omyłkami, dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 oraz w zw. z art. 193 i art. 197 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować je z urzędu.