Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20.02.2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14.06.2017 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku od towarów i usług oraz postanowieniem zawartym w punkcie 2 tegoż wyroku zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz skarżącego kwotę 497 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Zażalenie na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wniósł skarżący, domagając się jego zmiany przez zasądzenie tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwoty 10.817, a nadto kwoty 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Zarzucił naruszenie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800) podnosząc, że przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w kwocie 460.155 zł, gdyż celem decyzji o odpowiedzialności podatkowej jest możliwość uzyskania tytułu wykonawczego przeciwko osobie trzeciej, a w konsekwencji przeprowadzenia egzekucji należności pieniężnych, a nie wydanie samej w sobie decyzji o odpowiedzialności podatkowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Treścią decyzji o odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zaległości podatkowe jest wyłącznie rozstrzygnięcie, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki do obciążenia osoby trzeciej zaległościami podatkowymi podatnika. Decyzja taka nie jest więc aktem kreującym lub stwierdzającym istnienie należności pieniężnej w postaci zobowiązania podatkowego. Przeciwnie, okoliczność ta pozostaje poza granicami sprawy i badana jest wcześniej, odrębnie, w postępowaniu, którego przedmiotem jest określenie lub ustalenie zobowiązania podatkowego podatnika (spółki). A zatem, jakkolwiek finalnym efektem decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, w tym o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki kapitałowej, jest powstanie możliwości wyegzekwowania zaległości podatkowej, a więc należności pieniężnej, od osoby trzeciej zamiast od podatnika, przedmiotem sprawy i przedmiotem sporu należność ta już nie jest.
Konsekwencją powyższego jest pobranie stałego, a nie stosunkowego, wpisu od skargi, zgodnie z art. 231 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), a dalszą konsekwencją – rozstrzyganie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego z uwzględnieniem stawek za czynności adwokackie w tym postępowaniu, przewidzianych w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c, a nie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a cytowanego rozporządzenia. Wbrew zarzutom zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie więc przyjął, że tocząca się przed nim sprawa nie dotyczyła należności pieniężnej i słusznie zakwalifikował ją jako "sprawę inną" w rozumieniu rozporządzenia; prawidłowo też orzekł o wysokości kosztów postępowania, uwzględniając opłatę za czynności adwokackie określoną na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącego, ze względu na brak podstawy prawnej, ale także ze względu na treść rozstrzygnięcia, nie uwzględniając również jego wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.