Uzasadnienie
M.W. (Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 18 maja 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości i podatku leśnym w 2013 r. WSA w Białymstoku postanowieniem z 18 listopada 2015 r., I SA/Bk 831/15 odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II FZ 1072/15 oddalił zażalenie na to postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 lutego 2016 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono Skarżącemu 29 lutego 2016 r. (k.69). Mimo upływu zakreślonego terminu, wpis sądowy nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) odrzucił skargę. Wyjaśnił, że postanowieniem z 13 października 2015 r. referendarz sądowy, a następnie postanowieniem z 18 listopada 2015 r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowienie Sądu jest prawomocne. Wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, Skarżący został wezwany pismem z 10 lutego 2016 r. do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 7 marca 2016 r. wpis od skargi nie został uiszczony.
Natomiast do Sądu wpłynął kolejny wniosek Skarżącego nadany 29 marca 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Złożenie tego wniosku nie zwolniło jednak Skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Sąd wyjaśnił, że złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wskazując na naruszenie art. 246 § 1 w zw. z art. 257 oraz art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie wniósł o jego zmianę, poprzez uchylenie w całości oraz ponowne rozpatrzenie jego wniosku oraz o wyznaczenie radcy prawnego z urzędu oraz skierowanie sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Z akt sprawy wynika, że Sąd pierwszej instancji wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO w kwocie 500 zł zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 lipca 2015 r. Do wykonania powyższego zakreślono Skarżącemu siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Skarżący wniósł zażalenie, które z uwagi na jego treść zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Następnie Sąd postanowieniem z 18 listopada 2015 r., po wniesieniu sprzeciwu przez Skarżącego, odmówił mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. oddalił zażalenie Skarżącego.
Jak prawidłowo zauważył Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych został merytorycznie i prawomocnie rozstrzygnięty, co za tym idzie, rozstrzygnięcie powyższej kwestii wpadkowej uzyskało moc wiążącą. Z powyższego wypływa obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu.
Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a."). Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego.
W tej sytuacji trafnie uznał Sąd pierwszej instancji, że w konsekwencji nieuiszczenia wpisu w zakreślonym prawem terminie i prawomocnego oddalenia wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Jak wyżej wskazano, kwestia zasadności przyznania Skarżącemu prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie została już prawomocnie rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny. Biorąc pod uwagę, że zarzuty Skarżącego po raz kolejny są powielonymi zarzutami odnoszącymi się do przyznania prawa pomocy, nie mogą one odnieść skutku w stosunku do postanowienia o odrzuceniu skargi.
Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.