Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 16 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 540/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi T. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 9 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanowił zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez sąd pierwszej instancji, stanie faktycznym: pismem z 18 maja 2011 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Jako argument podniosła, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie ze skargi konstytucyjnej P. S. E. S.A. (sygn. akt SK 21/07) oraz od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09).
Powołując dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd pierwszej instancji postanowił o zawieszeniu postępowania. Zdaniem sądu istniała podstawa do zastosowania tego przepisu, gdyż przed Trybunałem Konstytucyjnym toczą się dwa postępowania, których przedmiotem jest zbadanie zgodności art. 1 a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3, a także art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych z Konstytucją RP. Powyżej powołane przepisy stanowiły podstawę rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe sąd orzekł, że w przedmiotowej sprawie zachodzi podstawa do zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
- 3. W zażaleniu na powołane postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- - art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania z uwagi na dwa postępowania toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym, w sytuacji gdy od wyniku tych postępowań, zdaniem skarżącego, nie zależy wynik przedmiotowego postępowania;
- - art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. polegające na nieprawidłowym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
4. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn taksatywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości jak i ekonomiki procesowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygając o zawieszeniu postępowania sąd powinien jednak oceniać wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
W szczególności zawieszając postępowanie w sprawie, sąd powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie zagwarantowane stronie prawo do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki NSA uznał za priorytetowe. Skoro bowiem spółka ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku, gdyby Trybunał Konstytucyjny stwierdził niekonstytucyjność przepisów, na podstawie których wydano zaskarżony akt, to tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony, gdyż posiada ona instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnych przepisów. Z powołanych względów, zawieszenie postępowania w sprawie sąd uznał za niecelowe.
W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji nie wskazał ponadto w jaki sposób od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym zależy rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, ani nie wyjaśnił jakie względy natury celowościowej i słusznościowej przemawiają za zawieszeniem postępowania w sprawie, ograniczając się jedynie do powołania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., czym niewątpliwie naruszył art. 141 § 4 w zw. z art. 160 p.p.s.a.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Odnosząc się do wniosku w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.