Uzasadnienie
Zarządzeniem przewodniczącego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie, I SA/Lu 468/11 z dnia 13 lipca 2011r. wezwano skarżącą (jej pełnomocnika) T. spółkę z o.o. z siedzibą w W. do uiszczenia wpisu sądowego od jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 19 maja 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku. Wpis stosunkowy określono na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, dalej rozporządzenie RM) na kwotę 6539 zł.
W zażaleniu na to zarządzenie T. sp. z o.o. wniosła o jego uchylenie w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie § 1 pkt 3 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na ustaleniu wpisu stosunkowego, podczas gdy ze względu na charakter sprawy od skargi należny jest wpis stały.
W uzasadnieniu zażalenia, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, wskazała, że wpis stosunkowy powinien być pobierany w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty nie przyznaje podatnikowi żadnych praw ani nie kreuje żadnych obowiązków. Przedmiotem sporu jest w istocie pewna zasada(niezależna od kwoty) dotycząca zasadności stanowiska podatnika co do podniesionych przyczyn nadpłaty. Wpis od skargi w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty powinien być zatem wpisem stałym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Przedmiotem zaskarżenia jest w tej sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2011r., II FZ 139/11, z dnia 31 maja 2011 r.,II FZ 198/11, z dnia 24 kwietnia 2008, II FZ 175/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 7 stycznia 2011r., II FSK 2598/10, opubl. w Lex od nr 742364) wyrażany jest pogląd, który Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela, że w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór sprowadza się, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty strona domaga się przecież konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik, kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot.
W sprawach dotyczących nadpłaty pobierany zatem powinien być wpis stosunkowy (art.231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Prawidłowo zatem przewodniczący określił wpis na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia RM, przyjmując za wartość przedmiotu sporu kwotę, którą strona skarżąca uznaje za nadpłacony podatek.
Z tych względów zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. należało oddalić.