Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2015 r., I SA/Ke 677/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił zaskarżoną przez Syndyka Masy Upadłości [...] M. SA w upadłości z siedzibą w S. (dalej: skarżący) decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 24 września 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r.
W punkcie nr 3 sentencji sąd zawarł postanowienie o zasądzeniu od organu na rzecz skarżącego kwoty 12.419 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
2. Na powyższe postanowienie zawarte w sentencji wyroku organ wniósł zażalenie, podnosząc, że sąd pierwszej instancji orzekając o kosztach powinien był zastosować art. 206 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie częściowego uwzględnienia skargi sad może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu zwrot tylko części kosztów, w szczególności, jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
3. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej: p.p.s.a.) należy ponownie wskazać na treść art. 200 p.p.s.a, ustanawiającego zasadę zasądzania od organu, w razie uwzględnienia skargi, zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Treść art. 206 p.p.s.a. wskazuje, że intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis ("sąd może"). Jedynie przykładowo ("w szczególności") wskazano okoliczność uzasadniającą miarkowanie kosztów ("jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu"). Nawet jeżeli taka okoliczność zajdzie (w niniejszej sprawie organ w zażaleniu podniósł, że skarżący "wygrał sprawę jedynie w ok. 3,5 %") to sąd nie ma obowiązku zastosowania art. 206 p.p.s.a. Sąd może, ale nie musi uznać, że zastosowanie tego przepisu jest zasadne w danej sprawie. W niniejszej sprawie tak nie uznał i był do tego upoważniony.
Istotne jest, że swoją decyzję uzasadnił. Wskazał bowiem, że:
"W ocenie sądu brak było podstaw do uwzględnienia wniosku organu o zastosowanie art. 206 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Skoro, jak wykazano wyżej organ nie dokonał istotnych ustaleń w zakresie podstawy opodatkowania (np. w odpowiedzi na skargę odwołuje się do wartości budowli deklaracji na inny rok podatkowy; nie wyjaśnił objęcia opodatkowaniem gruntów oznaczonych symbolami Ls, Tk oraz Dr) brak jest podstaw do przyjęcia, że skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.".
Jak podniesiono w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 12 maja 2015 r., II OZ 409/15: "NSA stoi na stanowisku, że pozostawienie sądowi możliwości miarkowania kosztów postępowania nie oznacza zwolnienia z obowiązku przedstawienia zainteresowanym stronom postępowania motywów swojej decyzji. Uznaniowy charakter rozstrzygnięcia, o którym stanowi art. 206 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek szczególnie precyzyjnego uzasadnienia tego zagadnienia. Dotyczy to zarówno sytuacji, kiedy stosując art. 206 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny zasądza od organu jedynie cześć kosztów poniesionych przez skarżącego, jak też, jak w niniejszej sprawie, kiedy zasądza koszty na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 200 p.p.s.a.".
Dalej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "(...) z uwagi na fakultatywny charakter uprawnienia określonego w art. 206 p.p.s.a nie można skutecznie czynić sądowi zarzutu naruszenia tego przepisu poprzez jego niezastosowanie, to jednak brak uzasadnienia postanowienia o kosztach bądź jego zbyt lakoniczne uzasadnienie stanowi naruszenie prawa mające istotny wpływ na wynik postępowania w tym zakresie.".
Z powyższego wynika, że sąd rozważył możliwość skorzystania z art. 206 p.p.s.a., a podjętą decyzję szeroko uzasadnił. Nie można na tej podstawie zarzucać sądowi naruszenia art. 206 p.p.s.a. Z tych względów zażalenie okazało się niezasadne.
- 4. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.