Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 stycznia 2015r. I.W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 11 grudnia 2014r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 13 lutego 2015r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.476 pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 7 czerwca 2015r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 6 października sygn. akt II FZ 639/15.
W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia z dnia 13 lutego 2015r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Krakowie wydał w dniu 30 października 2015r. zarządzenie wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.476 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu wezwania do wykonania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie o wezwaniu zostało wykonane w dniu 2 listopada 2015r. Przesyłka z wezwaniem została odebrana przez skarżącą 20 listopada 2015r. Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Skarżąca wniosła zażalenia na powyższe postanowienie. Do pisma skarżąca dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2016r. pozostawił bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji nie naruszając art. 220 § 3 P.p.s.a., słusznie przyjął, że skarżąca została w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu, skoro wezwanie do wykonania zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie zostało odebrane w dniu 5 listopada 2016 r. i w zakreślonym siedmiodniowym terminie strona nie uiściła stosownego wpisu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił