Uzasadnienie
1. Zarządzeniem z 4 lipca 2008 r., I SA/Rz 661/07, Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, działając na podstawie art. 234 § 2 zd. drugie oraz art. 228 w zw. z art. 167 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zarządził ściągnięcie od W. S. należnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku kwoty 100 zł w trybie egzekucji sądowej.
W uzasadnieniu sąd wskazał, że 26 marca 2008 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od sporządzenia uzasadnienia wyroku z 17 marca 2008 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem ściągnięcia należności w trybie postępowania egzekucyjnego. Skoro skarżący opłaty tej nie uiścił to Przewodniczący Wydziału zarządził jej ściągniecie.
2. Na powyższe zarządzenie W. S. wniósł zażalenie, w którym podniósł, że nigdy nie otrzymał zarządzenia z 26 marca 2008 r. do zapłaty kwoty 100 zł. Nie wie też czy takie wezwanie zostało wysłane na właściwy adres zamieszkania, ponieważ zaskarżone zarządzenie zostało wystawione i wysłane na niewłaściwy adres.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy na podstawie zarządzenia z 25 marca 2008 r. (karta 67 akt WSA) zostało skierowane do W. S. wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł (karta 68 akt WSA). Przesyłka pocztowa skierowana na adres podatnika tj. P. [...], była dwukrotnie awizowana - 1 kwietnia 2008 r., oraz 9 kwietnia 2008 r. W związku z nieodebraniem przesyłki przez podatnika, została ona zwrócona przez pocztę do sądu pierwszej instancji. Należy w tym miejscu wskazać, że jak stanowi art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Mając powyższe na uwadze, jak też i treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 28 lutego 2006 r., P 13/05 (OTK-A 2006/2/20) zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji słusznie przyjął, że nastąpiło doręczenie zastępcze przesyłki do adresata na podstawie art. 73 p.p.s.a.
Za pozbawione racji należy uznać stanowisko podatnika, że przesyłka została źle zaadresowana, jak wynika bowiem ze znajdującej się aktach sprawy koperty (karta 83 akt WSA), wynika, że przesyłka została skierowana na podany przez podatnika adres.
W konsekwencji zatem powyższych ustaleń, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie sąd pierwszej instancji zarządził ściągnięcie od W. S. należnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku kwoty 100 zł w trybie egzekucji sądowej. Skoro bowiem skarżący nie uiścił żądanej przez sąd opłaty kancelaryjnej, to tym samym powyższe zarządzenie było zasadne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.