Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. I SA/Gl 1357/06, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. – zwanego dalej rozporządzeniem) i w zw. z art. 198 p.p.s.a., wezwał stronę skarżącą – E. L. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lipca 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 28 maja 2010 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie wniesiono o jego unieważnienie i wyeliminowanie z obiegu. Zażalenie oprócz E. L. zostało podpisane także przez J. L. i J. L. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił zarządzeniem, wydanym na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, wysokość wpisu i pouczył również stronę o skutkach braku jego wniesienia. Stosownie do art. 198 p.p.s.a., przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje (a w tej sytuacji tak jest) wniesienie zażalenia. Z tego względu zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia było zasadne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji.
Ponadto z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wydana tylko wobec E. L., nie została natomiast wydana wobec J. L. i J. L., nie byli oni także wzywani do uiszczenia wpisu od zażalenia, ale podpisali wniesione zażalenie, chociaż nie byli do tego legitymowani.
Zażalenie przez nich wniesione należało, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a,. odrzucić.