Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1472/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. K. (zwanego dalej "Skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 27 marca 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W odpowiedzi na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 4 stycznia 2018 r. wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.
Wobec wniesienia sprzeciwu na powyższe zarządzenie, postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2018 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżący ponownie złożył wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, nie uiszczając przy tym należnego wpisu od skargi.
Sąd pierwszej instancji - odrzucając skargę - wskazał, że Skarżący został wezwany do wpłacenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia stronie zarządzenia wzywającego do jego uiszczenia, wpis taki nie został wpłacony. Skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania stało się prawomocne wobec utrzymania go w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Rację w niniejszej sprawie ma WSA, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę Skarżącego z powodu jej nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. Dlatego też w tym stanie rzeczy WSA zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
[pic]