Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 3 września 2015 r., sygn. akt II FZ 487/15

Uzasadnienie

1. Postanowieniem z 10 kwietnia 2015 r., I SA/Łd 34/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 14 marca 2014 r., I SA/Łd 34/14 w sprawie ze skargi M. K. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z 25 czerwca 2013 r. w przedmiocie dokonania wpisu do rejestru zastawów skarbowych.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, iż skarga kasacyjna została złożona przez pełnomocnika strony skarżącej z uchybieniem ustawowego terminu i termin ten nie został skutecznie przywrócony.

Złożenie skargi kasacyjnej po upływie 30-dniowego terminu uniemożliwia nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu i obliguje sąd do jej odrzucenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn zm.; dalej "P.p.s.a.") WSA w Łodzi odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną.

1. 2. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie zarzucając
2. I) naruszenie norm prawa procesowego, które to naruszenie miało wpływ na wynik postępowania, tj.:
3. 1) art. 86 P.p.s.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że przeszkoda w realizacji czynności procesowej ustaje w tym samym dniu kiedy pełnomocnik został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych, w konsekwencji zaś oddalenie wniosku o przywrócenie terminu;
4. 2) art. 87 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że pełnomocnik strony nie dotrzymał siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, co wywarło skutek w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej;
5. 3) art. 83 P.p.s.a. poprzez błędne, w dodatku zaś niejednoznaczne obliczanie terminów do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
6. 4) art. 87 § 1 w z. z § 5 P.p.s.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na błędnym założeniu, że siedmiodniowy termin wyrażony w przepisie ma charakter nieprzekraczalny, a co za tym idzie nie można po jego upływie wnieść środka zaskarżenia, choćby rzeczywista możliwość po temu powstała później;
7. 5) art. 177 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej razem z wnioskiem o przywrócenie terminu, który bezpodstawnie uznany został za spóźniony, jest zasadne;
8. 6) art. 183 § 2 pkt. 5 w z. z art. 177 § 1 p. p. s. a. w z. z art. 87 P.p.s.a. poprzez uznanie, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w 30 dni po dniu wyznaczenia pełnomocnika skarżącego, w konsekwencji niezagwarantowanie pełnomocnikowi czasu na wyczerpujące zapoznanie się z całokształtem okoliczności sprawy i pozbawienie strony możliwości obrony swych praw.
9. II) Obrazę norm prawa materialnego, tj.
10. 1) art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. 1997.78.483 z dnia 16 lipca 1997r.) poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że wniosek został złożony po terminie, gdy z oczywistych względów, podyktowanych koniecznością zapoznania się pełnomocnika ze stanem sprawy, termin ten został zachowany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

1. 3. Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.

Istota sformułowanych w zażaleniu zarzutów sprowadza się do kwestionowania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. NSA podkreśla, że ta kwestia w niniejszej sprawie została już prawomocnie rozstrzygnięta. Postanowieniem z 20 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (I SA/Łd 34/14) odrzucił wniosek M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie z jego skargi na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z 25 czerwca 2013 r. w przedmiocie dokonania wpisu do rejestru zastawów skarbowych.

Natomiast postanowieniem z 23 marca 2015 r., II FZ 1909/14, NSA oddalił zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, stwierdzając, że: "W świetle akt niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu nie został dochowany. Z akt sprawy wynika, że 11 czerwca 2014 r. doręczono pełnomocnikowi zawiadomienie Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu go z urzędu pełnomocnikiem dla strony skarżącej, czyli po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast z aktami sprawy zapoznał się w dniu 18 czerwca 2014 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. upłynął zatem bezskutecznie w dniu 25 czerwca 2014 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bezzasadne jest stanowisko pełnomocnika strony, że możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej nastąpiła w momencie konsultacji ze skarżącym tj. w dniu 10 lipca 2014 r. skoro już w dniu 18 czerwca 2014 r. zapoznał się on z aktami sprawy.

Pełnomocnik skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył zaś w dniu 17 lipca 2014 r., a więc z uchybieniem ww. siedmiodniowego terminu. W konsekwencji wniosek ten jest spóźniony i na podstawie art. 88 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.". Z uwagi na powyższe zawarte w zażaleniu zarzuty stanowią niedopuszczalną próbę zakwestionowania rozstrzygnięcia NSA.

Kontrolując zaskarżone orzeczenie WSA w Łodzi z 10 kwietnia 2015 r., NSA stwierdza, że prawidłowo sąd pierwszej instancji uznał, że skarga kasacyjna wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.