Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 326/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek G. i M. K. o sporządzenie uzasadnienia wyroku ze względu na fakt, że nie ma ona statusu strony w niniejszym postępowaniu. Oznacza to, że nie może ona skutecznie wnioskować o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia, nie ma też obowiązku doręczenia jej go z urzędu.
Na powyższe postanowienie G. i M. K. wniosła zażalenie i zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie art. 33 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a) w związku z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez uznanie, że G. i M. K. nie może być stroną postępowania sądowoadministarcyjnego w sytuacji, gdy decyzję w pierwszej instancji wydał Burmistrz tej gminy – z uwagi na brak interesu prawnego.
Wskazując na powyższe podstawy wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w szczególności kosztów wynagrodzenia adwokata. Ponadto na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy z jej wniosku skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP wymienionych przez nią przepisów. Sprawa jest obecnie przedmiotem wstępnego badania w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt Tw 26/08.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania uregulowany został w art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a
Trzeba podkreślić, że wnioskodawca brał udział w postępowaniu administracyjnym jako organ wydający decyzję z dnia 9 września 2005 r. Wyklucza to powołanie się na interes prawny, który dawałby umocowanie do występowania przed sądem administracyjnym w charakterze uczestnika postępowania. O tym, czy wnioskodawca ma interes prawny w danej sprawie decyduje norma prawa materialnego, a norma taka w rozpoznawanym przypadku nie istnieje. Wnioskodawca nie spełnia też przesłanek do uznania go za pozostałych uczestników postępowania w rozumieniu art. 33 § 2 p.p.s.a. Artykuł 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Merytoryczne rozpoznanie niniejszej sprawy nie zależy od rozstrzygnięcia przez TK, gdyż sprawa K 32/08 z wniosku M. i G. K. dotyczy zbadania zgodności:
- 1) art. 33 § 1 i § 2 p.p.s.a., której wójt (burmistrz, prezydent) wydał jako organ podatkowy pierwszej instancji decyzje podatkową, a podatek stanowi dochód tej gminy w sytuacji, gdy przedmiotem tego postępowania jest decyzja organu odwoławczego w sprawie tego podatku z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP;
- 2) art. 50 § 1 p.p.s.a. w zakresie, w jakim pozbawia on gminę prawa wniesienia skargi na decyzję organu wyższej instancji wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez wójta (burmistrza, prezydenta) tej gminy w sytuacji, gdy decyzja organu odwoławczego ma wpływ na prawa i obowiązki tej gminy lub jej organów z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 12 marca 2007 r., utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia 28 grudnia 2006 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 5 czerwca 2006 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza M. i G. K. z dnia 9 września 2005 r. w podatku od nieruchomości za 2003 r. i jej merytoryczne rozpoznanie nie zależy od rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego. W niniejszym postępowaniu stroną skarżącą jest bowiem Spółka Wodna "B." w R., a stroną przeciwną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny odmawia zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Tryndałem Konstytucyjnym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.