Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z 23 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Po 787/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenia M. P. na dwa postanowienia tegoż Sądu z 17 maja 2017 r. w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 28 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r.
WSA wskazał, że Skarżący mimo wezwania nie uiścił wpisów sądowych od zażaleń na postanowienia WSA z 17 maja 2017 r., dlatego zażalenia podlegały odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
- 2. W zażaleniu na postanowienie z 23 maja 2018 r. Skarżący wniósł o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania Skarżący nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu z 23 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Po 787/15 art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia zażaleń jako nieopłaconych mimo wezwania Sądu.
W zażaleniu Skarżący nie podał żadnej argumentacji, która podważyłaby opisane ustalenia i prawidłowość zastosowania wskazanego przepisu p.p.s.a. Zwłaszcza argumentacja odnosząca się do wniosku o przyznanie prawa pomocy i wyłączenie sędziego nie dotyczy przedmiotu postanowienia WSA z 23 maja 2018 r.
- 4. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.