Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 38/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę W. spółka cywilna na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 października 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Sąd wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 8 lutego 2018 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 15 lutego 2018 r. Przesyłką nadaną w placówce pocztowej w dniu 13 lutego 2018 r., a więc w wyznaczonym terminie, strona skarżąca nadesłała odpis umowy spółki cywilnej. Wezwanie o podpisanie skargi lub dostarczenie do sądu odpisu skargi podpisanej zgodnie z umową spółki cywilnej, pozostało natomiast bez odpowiedzi.
Powyższe rozstrzygnięcie strona zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie sąd dwukrotnie podejmował czynności w trybie art. 49 p.p.s.a., których celem było nadanie skardze prawidłowego biegu. W pierwszej kolejności przewodniczący wydziału wezwał pełnomocnika strony do złożenia dokumentu wykzacującego umocowanie do wniesienia skargi oraz określającego sposób reprezentacji strony lub jego uwierzytelniony odpis. Wezwanie to zostało wykonane jedynie częsciowo, bowiem pełnomocnik nie przesłała umowy spółki cywilnej, na podstawie której możnaby ustalić sposób reprezentacji tego podmiotu. Następnie sędzia sprawozdawca wezwał stronę do uzupełnienia skargi poprzez jej podpisanie lub dostarczenie do sądu odpisu skargi podpisanej zgodnie z dokumentem określającym sposób reprezentacji strony skarżącej (umowa spółki cywilnej) oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (umowa spółki cywilnej).
Odpowiadając na wskazane wezwanie, strona skarżąca przedłożyła jedynie odpis pełnomocnictwa procesowego oraz odpis umowy spółki cywilnej, skarga zaś nie została podpisana zgodnie ze sposobem reprezentacji wynikającym z treści przedłożonej umowy spółki cywilnej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że jednoznaczne w swej treści wezwanie z 5 lutego 2018 r. — określające sposób uzupełnienia braków formalnych skargi — stanowiło dla strony źródło bezwzględnie wiążących obowiązków procesowych. Strona winna w pełnym zakresie zastosować się do nakazanego w tym piśmie sposobu postępowania, tymczasem zrealizowała wezwanie jedynie częściowo. Nie sposób zgodzić się przy tym z twierdzeniem, że wskazane w tym piśmie obowiązki procesowe zostały sformułowane w formie alternatywnej.
W zwiazku z powyższym, wobec uznania, że w sprawie zaistniała okoliczność procesowa, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. (nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi), sąd administracyjny pierwszej instancji zobligowany był skargę odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza w konsekwencji, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw,
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.