Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 704/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.
- 13) wynika, że zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2019 r.
Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Mając na uwadze, że skarżący w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiścił, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skargę odrzucił.
W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwie zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi, gdyż skarżący nie otrzymał wezwania do zapłaty wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że mając na uwadze art. 220 § 3 p.p.s.a. słusznie przyjęto, iż skarżący został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu. W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął natomiast bezskutecznie z dniem 2 maja 2019 r. Skarżący wpisu nie uiścił w terminie i nie neguje obecnie tej kwestii.
Argumentacja przedstawiona w zażaleniu służy wykazaniu, iż przedmiotowe wezwanie nie zostało skarżącemu doręczone. Wyjaśnić trzeba, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, podpisane przez skarżącego, z którego wynika, że pokwitował on odbiór wezwania do uiszczenia wpisu (k. 13 akt sądowych). Negowanie tej kwestii, niepoparte żadną merytoryczną argumentacją i ograniczające się do stwierdzenia, iż do doręczenia wezwania nie doszło, nie może zasługiwać na uwzględnienie - przeczyłoby to w ogóle istocie instytucji procesowej doręczenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji