Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 196/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 29 grudnia 2011 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca nie uzasadniła swojego żądania.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uznanie.
Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić tylko na wniosek skarżącego. Czynności z urzędu sąd może podejmować jedynie w przypadkach przewidzianych w art. 61 § 4 p.p.s.a.
Należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony, co oznacza, że postanowienie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe.
Tym niemniej Sąd kasacyjny postanowił uchylić zaskarżone orzeczenie z uwagi na argumentację podniesioną w zażaleniu, co jest dopuszczalne, zważywszy na odformalizowany charakter trybu zażaleniowego. W zażaleniu strona wskazała, że nie jest w stanie zapłacić kwoty wynikającej z decyzji wraz z odsetkami. Jako pracująca matka samotnie wychowująca córkę osiąga miesięczny dochód w wysokości 1500 zł. Posiada również zobowiązania związane z mieszkaniem, dodatkowo ma do spłaty zaciągnięte kredyty bankowe. Wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenie skutki.
Wprawdzie uzasadnienie zażalenia jest dosyć lakoniczne, jednak twierdzenia strony są poparte znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami. Skarżąca została w sprawie zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w części i choć inne są przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a inne do przyznania prawa pomocy, gdyż są to zupełnie różne postępowania, to jednak Sąd ocenia dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Na tej podstawie Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonego aktu może pociągnąć za sobą skutki trudne do odwrócenia w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie pozbawi Państwa wpływu środków do budżetu, gdyż w przypadku niekorzystnego dla żalącej się rozstrzygnięcia decyzja zostanie wykonana.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.