Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. akt I SA/Po 361/16) odrzucił skargę U. F. i E. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2015 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że strona skarżąca pismem z dnia 22 stycznia 2016r. wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję i jednocześnie uiściła kwotę 132 zł tytułem wpisu od skargi (k. 9 akt sąd.). Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 2 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 marca 2016 r. (k. 22 akt sąd.). Termin do opłacenia uzupełniającego wpisu upłynął z dniem 14 marca 2016 r. Do dnia 4 kwietnia 2016 r. Sąd nie odnotował wpłaty pozostałej kwoty w wysokości 2 zł (k. 23 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. odrzucił skargę jako pismo nieopłacone.
W zażaleniu na postanowienie Sądu pełnomocnik wniósł o uchylenie postanowienia i podjęcie na nowo postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wskazał, że w dniu 7 marca 2016 r. otrzymał jedynie odpis odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 lutego 2016 r. W przedmiotowej przesyłce nie znajdowało się natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Przede wszystkim stwierdzić należy, że podstawowym warunkiem prawidłowości doręczenia pisma przez pocztę istotne jest wysłanie pisma listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. W formularzu potwierdzenia odbioru winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki (zob. post.
Sądu Najwyższego z 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, publ.: lex nr 548760, post. Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 niepubl., post. Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15).
W niniejszej sprawie zwrotne potwierdzenie (k. 22 akt sąd.) odbioru skierowanej do pełnomocnika strony korespondencji zwiera: datę nadania: 2 marca 2016 r., sygn. akt: I SA/Po 361/16, rodzaj przesyłki: wpis od skargi, odpis odpowiedzi na skargę. Takie skrótowe sformułowania niewątpliwie wskazują, iż przesyłka zawierała odpis zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak również odpis odpowiedzi na skargę. Przedmiotową przesyłkę odebrała w dniu 7 marca 2016 r. A. F., kwitując ją własnoręcznym podpisem i pieczęcią kancelarii.
Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji zasadnie, na podstawie art. 220 p.p.s.a., odrzucił skargę skoro wezwanie zostało odebrane w dniu 7 marca 2016 r. i w zakreślonym siedmiodniowym terminie strona nie uiściła stosownego wpisu.
Należy wyjaśnić, że podniesione przez stronę okoliczności stanowią uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, o jakim mowa w przepisie art. 86-87 p.p.s.a. Jednak, jak wynika z akt sprawy, taki wniosek nie został przez nią w ustawowym terminie – 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (w tym wypadku od dnia dowiedzenia się przez nią o odrzuceniu skargi przez Sąd pierwszej instancji) złożony. Wniosek ten, zgodnie z dyspozycją art. 87 § 1 p.p.s.a., wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (§ 2 art. 87 p.p.s.a.) i dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.