Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1318/13, odrzucił skargę kasacyjną B. S. i R. S. – nazywanych dalej "Skarżącymi".
Z uzasadnienia postanowienia sądu pierwszej instancji wynika, że pełnomocnik Skarżących został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Pełnomocnik Skarżących nie odebrał wezwania z placówki pocztowej w terminie przewidzianym w art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Tym samym zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. przyjęto, że wezwanie zostało doręczone 27 stycznia 2014 r. Termin do dokonania powyższej czynności upłynął tym samym 3 lutego 2014 r. Skoro pełnomocnik Skarżących nie uzupełnił braku formalnego we wskazanym terminie, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 skarga kasacyjna została odrzucona.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżących podniósł, że wezwanie nie zostało mu skutecznie doręczone, ponieważ nie pozostawiono mu w skrzynce pocztowej zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik Skarżących zobowiązał się przesłać kopię reklamacji, jaką miał złożyć w urzędzie pocztowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie okazało się niezasadne, dlatego podlega oddaleniu.
Samo stwierdzenie, że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono awiza, nie wzrusza domniemania wynikającego z art. 73 P.p.s.a. Obalenie domniemania doręczenia przesyłki na podstawie ogólnikowego twierdzenia strony skarżącej prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 P.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić to domniemanie poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło. Z akt sprawy wynika równocześnie, że pełnomocnik Skarżących – wbrew temu co podniósł w zażaleniu – nie podjął próby wykazania okoliczności na którą się powołał i nie przedstawił dokumentacji dotyczącej postępowania reklamacyjnego. Tym samym należy domniemywać, że skutek doręczenia na zasadzie art. 73 § 4 P.p.s.a. nastąpił 3 lutego 2014 r., a pełnomocnik Skarżących tego domniemania nie obalił.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 przywołanej ustawy.