Uzasadnienie
- 1. Zrządzeniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., I SA/Gl 1410/14, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał W.W. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 31 października 2014 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości na 2010 r., w kwocie 200 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.).
- 2. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:
Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na ww. zarządzenie, skarżący nie zgodził się z treścią wezwania i podniósł okoliczności świadczące – w jego ocenie – o bezzasadnym odmówieniu mu prawa pomocy w rozpoznawanej sprawie. Na poparcie swoich twierdzeń skarżący przedłożył dokumenty źródłowe.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, zatem zażalenie podlega oddaleniu. Skarżący kwestionuje w nim nieprzyznanie mu w rozpoznawanej sprawie prawa pomocy, pomimo tego że zażalenie wnosi na ww. zarządzenie, które nie rozstrzyga tej kwestii, zatem argumentacja skarżącego jest chybiona.
- 3.2. W rozpoznawanej sprawie WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r., I SA/Gl 1410/14, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Termin do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 27 marca 2015 r. (co Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach stwierdził zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. – k. 128 akt sądowych). W konsekwencji – w myśl art. 168 § 1 p.p.s.a. - ww. postanowienie WSA w Gliwicach stało się prawomocne i jako takie wiąże nie tylko sąd, który je wydał, ale także inne sądy oraz organy państwa (art. 170 p.p.s.a.).
Rozpoznawanym zażaleniem – wniesionym w dniu 17 kwietnia 2015 r. – skarżący dąży do zakwestionowania rozstrzygnięcia kwestii prawa pomocy, jednakże jego zamierzenie nie może odnieść skutku, bowiem stoi mu na przeszkodzie ww. prawomocne postanowienie WSA w Gliwicach. Jednocześnie skarżący nie formułuje żadnych argumentów świadczących o niezgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia, a zatem jego zażalenie należy ocenić jako chybione.
- 3.3. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.