Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 18 kwietnia 2017 r. w przedmiocie odpowiedzialności płatnika z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od stycznia do listopada 2009 r., M. sp. z o.o. w K. wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem z 25 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 941/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówi skarżącej wstrzymania wykonania decyzji, wskazując, że skarżąca stwierdziła jedynie, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia wysokość zaległości podatkowej, nie podała jednak żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby sądowi ocenić zasadność wniosku. Dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Powyższe rozstrzygnięcie skarżąca zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza bowiem doprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego aktu. Nie każdy akt można zakwalifikować do tak rozumianego wykonania (por. postanowienie NSA z 11 września 2018 r., sygn. akt II OZ 862/18).
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności procesowych rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się skarga kasacyjna skarżącej, w której zawarła ona wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie tym, uzasadniając żądanie przyznania ochrony tymczasowej, strona stwierdziła, że: "Skarżąca składa niniejszy wniosek z ostrożności, gdyż decyzja została dobrowolnie wykonana przez Skarżącą".
W tym stanie rzeczy uznać należy — zgodnie z twierdzeniami samej strony — że akt, którego wstrzymania wykonania domaga się strona, został już dobrowolnie wykonany, a zatem nie istnieją podstawy do zastosowania w sprawie art. 61 § 3 p.p.s.a
Działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.