Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 września 2009 (sygn. akt I SA/Łd 243/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe wszczęte skargą S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 27 listopada 2008 r.
Sąd ustalił, że skarga S. P. została uwzględniona przez organ administracji na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.". Uwzględniając skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję z dnia 19 stycznia 2009 r., uchylającą decyzję tego organu z dnia 27 listopada 2008 r. Również to rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi S. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, która została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt I SA/Łd 250/09.
W ocenie Sądu, decyzja z dnia 27 listopada 2008 r. "... jest pochodną decyzji" z dnia 19 stycznia 2009 r., co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt I SA/Łd 250/09, dotyczącej decyzji z dnia 19 stycznia 2009 r.
W zażaleniu na opisane postanowienie S. P. wniósł o jego uchylenie w całości. Autor zażalenia domagał się także uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2008 r. (mylnie nazwanej w zażaleniu postanowieniem) i decyzji Wójta Gminy T. W uzasadnieniu zażalenia podniósł wyłącznie argumenty mające świadczyć o wadliwości wspomnianych aktów administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie okazało się zasadne, choć z innych przyczyn, aniżeli wskazane przez jego autora.
Sąd pierwszej instancji przyjął jako podstawę prawną swych postanowień art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Na gruncie tej regulacji kluczowe znaczenie ma z reguły ustalenie, czy wynik innego toczącego się postępowania będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W tym przypadku takie rozważania są jednak zbędne. Warunkiem koniecznym zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest bowiem istnienie przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego, które ma być zawieszone. Jeśli przestaje istnieć przedmiot tego postępowania, staje się ono bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 p.p.s.a. Przywołane unormowanie wyklucza więc prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego, które nie ma swojego przedmiotu, co oznacza, że nie może zostać zawieszone. Okoliczność ta została pominięta przy wydawaniu zaskarżonych postanowień.
Nie budzi wątpliwości w sprawie, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2008 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie autokontroli. W ten sposób postępowanie sądowoadministracyjne, mające na celu kontrolę legalności tej decyzji, straciło swój przedmiot. Powinno zostać zatem umorzone na podstawie art. 161 § 3 p.p.s.a.
Warto w tym miejscu zauważyć, że skarga S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 stycznia 2009 r. została prawomocnie oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 września 2009 r. Brak przedmiotu postępowania w rozpatrywanych sprawach ma więc charakter nieodwracalny.
Nie było możliwości uwzględnienia dalej idących wniosków autora zażalenia, gdyż Naczelny Sąd Administracyjnych nie jest władny w postępowaniu zażaleniowym kontrolować decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Wójta Gminy T. Dlatego też zbędne jest nawiązywanie do odnośnych twierdzeń zażalenia.
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.