Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 października 2008r. Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnąć od Spółki Biuro Exportowo-Importowego "B." sp. z o.o. w W. kwotę 100zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. W uzasadnieniu podano, że wnioskiem z dnia 18 czerwca 2008r. Spółka zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku zapadłego w dniu11 czerwca 2008r. wraz z uzasadnieniem. Odpis ten został Spółce doręczony w dniu 22 lipca 2008r., jednakże do dnia wydania zarządzenia należna opłata nie została wpłacona.
W zażaleniu na powołane zarządzenie Spółka wniosła o jego uchylenie i umorzenie postępowania. Zaskarżając zarządzenie w całości zarzucono Przewodniczącemu Wydziału naruszenie art. 234 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu stwierdzono, że na wezwanie z dnia 19 września 2008r. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej skarżąca zwróciła uwagę Sądu na treść postanowienia tego Sądu z dnia 20 sierpnia 2008r., mającego skutki prawomocnego orzeczenia, z którego wynika, że opłata kancelaryjna w wysokości 100zł została uiszczona, w związku z czym, według stanu na dzień 20 sierpnia 2008r., na Spółce nie ciąży obowiązek uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Wskazano stronę 2 i 3 uzasadnienia postanowienia. Tak więc w ocenie Spółki skoro opłata została uiszczona sformułowany wniosek jest usprawiedliwiony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej P.p.s.a. – za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną, a jeśli nie została ona uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżąca Spółka wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem złożyła i zgodnie z wnioskiem odpis wyroku z uzasadnieniem otrzymała. Jednakże należnej opłaty kancelaryjnej nie uiściła.
W rozpatrywanym zażaleniu Spółka stwierdziła, że nie ciąży na niej obowiązek uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych, gdyż z prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2008r. wynika, że Spółka opłatę tę w kwocie 100zł zapłaciła.
Postanowieniem z tej daty, znajdującym się w aktach sprawy, Sąd odmówił przyznania Spółce prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztu w postaci opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania. Sąd odniósł się do sytuacji majątkowej podmiotu, przeanalizował ją i doszedł do wniosku, że nie wystąpiły przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu WSA w Warszawie zawarł także stwierdzenie, że w dniu 18 czerwca 2008r. skarżąca Spółka uiściła opłatę kancelaryjną w wysokości 100zł, co wskazuje na posiadanie środków finansowych.
Stwierdzenie to, zawarte w uzasadnieniu, nie polega na prawdzie, gdyż w dniu tym opłatę uiściła Izba Skarbowa w W., co wynika z dokumentu w postaci wydruku komputerowego banku dokonania polecenia zapłaty – karta 109 akt sądowych. Koszty te opłacił Dyrektor Izby Skarbowej w W., który także wniósł o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Natomiast akta nie zawierają potwierdzenia wniesienia przedmiotowej opłaty przez skarżącą Spółkę. W zażaleniu skarżąca nie stwierdza, że opłata została uiszczona, ale odwołuje się do treści postanowienia z 20 sierpnia 2008r..
Postanowienie to wydane zostało w przedmiocie prawa pomocy, o czym świadczy rozstrzygnięcie o żądaniach strony zawarte w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięciem tym Sąd odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Natomiast uzasadnienie wydawanego przez sąd administracyjny orzeczenia wyjaśnia motywy wydanego rozstrzygnięcia. Co jeszcze raz wymaga podkreślenia postanowienie z 20 sierpnia 2008r. wydane zostało w przedmiocie prawa pomocy i tylko tę kwestie wpadkową rozstrzygało. A więc z przyczyn oczywistych, jeśli nawet uzasadnienie tego postanowienia, wyjaśniające powody odmowy udzielenia prawa pomocy, zawiera stwierdzenia nieprawdziwe, nie może to zmienić faktów wynikających z materiału zgromadzonego w aktach sprawy. Z akt tych wynika, że przedmiotowa opłata nie została zapłacona.
Wobec tego w tym nie budzącym wątpliwości stanie faktycznym i prawnym, stosownie do art. 234 § 2 P.p.s.a., Przewodniczący Wydziału był uprawniony i jednocześnie zobowiązany, wobec braku reakcji na wezwanie do wpłaty opłaty kancelaryjnej, do wydania zarządzenia o jej przymusowym ściągnięciu. Wskazana czynność Przewodniczącego była jego obowiązkiem, wynikającym wprost z cytowanych wyżej przepisów ustawy. Natomiast obowiązek ponoszenia przez skarżącego kosztu czynności, której żądał od Sądu, wynika także z art. 234 § 2 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.