Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 293/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 23 lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego oryginału skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone w trybie zastępczym określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") w dniu 14 maja 2018 r. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
Od powyższego orzeczenia skarżąca wywiodła zażalenie. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie miała świadomości, że została do niej nadana przesyłka Sądu zawierająca zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podniesiono, że strona nie otrzymała żadnego powiadomienia o przesyłce, brak było także awiza. Skarżąca nie miała również możliwości dowiedzenia się, dlaczego nie została powiadomiona o przesyłce, gdyż reklamację może złożyć tylko nadawca przesyłki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego oryginału skargi, a prawidłowe skierowanie wezwania, w świetle akt sprawy nie budzi wątpliwości. Przesyłka została nadana na podany adres do doręczeń, z adnotacji operatora pocztowego wynika, że podjęto próbę doręczenia, a informację o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata dwukrotnie – w dniach 30 kwietnia i 8 maja 2018 r. Przesyłka nie została podjęta z placówki pocztowej, wobec czego została zwrócona do nadawcy, a tym samym należy uznać, że nastąpiło skuteczne doręczenie (domniemanie doręczenia), o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. Twierdzenie dotyczące nieotrzymania wezwania nie mogło skutecznie podważyć domniemania doręczenia zastępczego.
Do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie może bowiem prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu, ponieważ odnosi się ona do zasadności przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przedmiotem kontroli jest zaś wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym Sąd bada czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.