Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2012 roku, Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Rz 479/12, wezwał M.K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500,00 zł od skargi na decyzję SKO w P. z dnia 6 kwietnia 2012 roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) dalej u.p.p.s.a., a także § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie). Strona została również pouczona o skutkach niewykonania wezwania w terminie. W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona skarżąca wniosła o zmianę zarządzenia poprzez zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania.
Podniosła, że z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało je oddalić. W myśl zaś art. 230 § 1 i § 2 u.p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193). W § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wskazano, że w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych pobiera się wpis stały w kwocie 500,00 zł.
W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo zatem określił wysokość wpisu od skargi oraz nie naruszył prawa wzywając stronę skarżącą do uiszczenia tej opłaty. W myśl bowiem art. 220 § 1 u.p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał więc obowiązek wezwać skarżącą spółkę aby uiściła należną opłatę w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, stosownie do art. 220 § 3 u.p.p.s.a. Podnoszone natomiast przez stronę skarżącą w zażaleniu okoliczności stosownie do których, z uwagi na trudną sytuację materialną, nie jest ona w stanie opłacić skargi, nie mogły zostać poddane rozważaniom Naczelnego Sądu Administracyjnego w prowadzonym obecnie postępowaniu zażaleniowym. Zadaniem sądu kasacyjnego było bowiem jedynie zbadanie czy Sąd pierwszej instancji słusznie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi oraz czy wpis od skargi został wyliczony w prawidłowej wysokości, stosownie do obowiązującej regulacji prawnej.
Trudna sytuacja materialna strony skarżącej oraz jej stan rodzinny mogą być natomiast przedmiotem rozważań sądu, pod warunkiem że strona wystąpi z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Jednak sądem właściwym do rozpoznania wniosku jest, stosownie do art. 254 § 1 u.p.p.s.a., jest sąd w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W rozpoznawanej więc sprawie, sądem właściwym do którego należy wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy oraz sądem uprawnionym do rozpoznania tego wniosku jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.