Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 1108/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 31 października 2011 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.
W dniu 13 czerwca 2012 r. Spółka wystąpiła do Sądu z wnioskiem o uzasadnienie pisemne wyroku zapadłego w powyższej sprawie.
Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Spółkę do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem.
Na powyższe zarządzenie Spółka wniosła zażalenie, wskazując na trudną sytuację ekonomiczną.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt II FZ 122/13, oddalił zażalenie. W motywach postanowienia stwierdzono, że sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał Spółkę do wpłacenia kwoty 100 zł, skoro wniosła ona o doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo wskazana została kwota opłaty kancelaryjnej, jak również podstawa prawna wezwania oraz stosowne pouczenie. Zarządzenie i wystosowane w jego wykonaniu wezwanie odpowiadają zatem prawu. Tym samym zażalenie na zarządzenie jest bezzasadne.
Zarządzeniem z dnia 6 maja 2013 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", zarządziła ściągnięcie należności sądowych w kwocie 100 zł od Spółki z tytułu nieuiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w drodze egzekucji.
W zażaleniu z dnia 3 czerwca 2013 r. Spółka wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia. Podniosła w nim, że nie potrzebuje pisemnego wyroku, a wpłacona tytułem opłaty od skargi kwota 400 zł powinna wystarczyć na pokrycie opłaty kancelaryjnej. Zdaniem Spółki, sprawa powinna być bezpłatna, a nie służyć zwiększaniu przychodów państwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne, dlatego podlega oddaleniu.
Prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II FZ 122/13) stwierdzono, że Spółka zobowiązana jest do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W tym stanie rzeczy, w związku z art. 170 P.p.s.a., kwestia ta objęta jest powagą rzeczy osądzonej i nie podlega dalszej merytorycznej kontroli. Innymi słowy: sąd w niniejszym składzie związany jest treścią wspomnianego postanowienia, Spółka nie może skutecznie kwestionować zasadności naliczenia.
Wyjaśnić jednakże należy, że kwota 400 zł wniesiona przez Spółkę tytułem wpisu od skargi nie może zostać zaliczona na poczet opłaty kancelaryjnych. Są to bowiem dwie różne opłaty – pierwsza z nich pobierana jest w związku z wniesieniem skargi (art. 230 § 1 P.p.s.a.), a jej uiszczenie warunkuje podjęcie przez sąd czynności (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Natomiast opłatę kancelaryjną pobiera się od wydania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, doręczonym na skutek złożenie przez stronę wniosku. Pomimo jej nieuiszczenia sąd sporządza uzasadnienie wyroku, a przewodniczący zarządza ściągnięcie opłaty od strony, która złożyła wniosek (art. 234 § 2 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, zarządzenie z dnia 6 maja 2013 r. jest zgodne z art. 234 § 2 P.p.s.a. Podkreślić należy, że Spółka mogła wystąpić z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy, czego jednakże nie uczyniła.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.