Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 175/10, odmówił Z. J. przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 8 grudnia 2009 roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym i od nieruchomości. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oświadczył, że gospodarstwo domowe prowadzi sam. Jest osobą niepracującą. Choruje na zwyrodnienie kręgosłupa, osteoporozę i przerost gruczołu krokowego. Oznajmił również, że nie przysługuje mu zasiłek dla bezrobotnych i jest na utrzymaniu rodziny oraz przyjaciół. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu o nadesłanie dodatkowych dokumentów świadczących o jego sytuacji majątkowej, oświadczył, że nie pobiera zasiłku, albowiem prowadzi działalność gospodarczą – zawieszoną obecnie z powodu powodzi. Od wielu lat zeznania PIT-36 są "zerowe". Nie posiada majątku znacznej wartości. Nieruchomość rolna o powierzchni 0,55 ha to nieużytki. Miesięczne koszty utrzymania kształtują się na poziomie 600,00 zł na co składają się wydatki na lekarstwa, wyżywienie, telefon i energię elektryczną. Opłacane są z pomocy otrzymywanej od rodziny i przyjaciół. Sąd odmawiając skarżącemu przyznania prawa pomocy wskazując na art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.), argumentował, że udokumentowanie sytuacji majątkowej przez skarżącego nie można uznać za wyczerpujące. Poza kopią faktury za usługi telekomunikacyjne za m-c lipiec 2010 r., skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów uprawdopodabniających twierdzenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy potwierdzające jego trudną sytuację majątkową. Wedle oceny Sądu, skarżący nie wyjaśnił i nie udokumentował okoliczności, które mogą kształtować jego sytuację finansową. Sąd dodał, że na podstawie załączonych do wniosku dokumentów nie można dokonać weryfikacji oświadczenia skarżącego co do jego stanu majątkowego. Wskazane okoliczności nie pozwalały na stwierdzenie, czy poniesienie kosztów sądowych w kwocie 500,00 zł jest dla skarżącego niemożliwe i czy nie spowoduje to uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla skarżącego, albowiem z winy samego wnioskodawcy nie sposób stwierdzić, co składa się na owe koszty utrzymania, i zweryfikować twierdzenia zawarte we wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie Z.J. zaskarżył to orzeczenie w całości oraz wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania oraz przyznania mu pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem Sądu, że nie przedstawił do akt sprawy dodatkowych informacji oraz oświadczeń w celu wykazania, że jego trudna sytuacja materialna uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało je oddalić. Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej u.p.p.s.a.), osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, z punktu widzenia treści art. 246 § 1 u.p.p.s.a., należy do obowiązku podmiotu ubiegającego się o przyznanie tego prawa. Strona ma zatem obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub ich części albo że nie ma adekwatnych środków na poniesienie tych kosztów. Sąd natomiast rozpoznając wniosek zobowiązany jest wskazać z jakich względów uznał, że żądanie strony zasługuje bądź nie zasługuje na uwzględnienie oraz w jakiej części. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy z jednej strony uwzględnić wysokość kosztów postępowania, jakie strona musi ponieść, a z drugiej jej sytuację finansową, na którą składają się przede wszystkim uzyskiwane przez stronę dochody. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał wniosek skarżącego w prawidłowy sposób, gdyż wydając objęte zażaleniem rozstrzygnięcie uzasadnił z jakich względów wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi.
Sąd prawidłowo bowiem wskazał, że dokumenty i oświadczenia skarżącego złożone we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak również w piśmie skierowanym do Sądu w odpowiedzi na wezwanie wysłane w trybie art. 255 u.p.p.s.a. nie pozwalają uznać, że skarżący spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy wymienione w art. 246 § 1 u.p.p.s.a. Sąd prawidłowo też i w sposób wyczerpujący, z zachowaniem wymogów o których mowa w art. 141 § 4 u.p.p.s.a. w związku z art. 166 tej ustawy wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia z jakich względów oddalił wniosek podatnika o zwolnienie go od obowiązku poniesienia kosztów postępowania oraz przyznania jej profesjonalnego pełnomocnika. Uzasadnienie Sądu w tym zakresie świadczy o rozpoznaniu przez Sąd wniosku podatnika o przyznanie prawa pomocy w sposób rzetelny i nie naruszający zasad postępowania.
Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.